Lichwa

Lichwa, potoczna nazwa wyzysku dłużnika przez wierzyciela; polega na pobieraniu nadmiernych odsetek; pojawiła się jeszcze w formacji niewolniczej wraz z powstaniem kapitału pieniężnego. Kredyt lichwiarski przeznaczony był zazwyczaj na cele konsumpcyjne; popyt na ten kredyt wynikał nie z kalkulacji ekonomicznej, lecz z potrzeb osób popadających nieraz w bardzo krytyczne sytuacje wykorzystywane przez lichwiarza. Na wysoki poziom odsetek wpływało także duże ryzyko niewypłacalności, związane z tego rodzaju transakcjami. Zakazy uprawiania l., stosowane jeszcze w starożytności, nie mogły być skuteczne. Dopiero powstanie dobrze zorganizowanego rynku pieniężnego w kapitalizmie wyeliminowało l. dla osób posiadających zabezpieczenie pożyczek. Dla osób nie posiadających takiego zabezpieczenia l. jako instytucja pokątna przetrwała do dziś, nawet W krajach bogatych. W Polsce międzywojennej l. szczególnie szeroko rozpowszechniona była na wsi. W Polsce Ludowej, dzięki polityce kredytowej państwa dla wsi, znikły ekonomiczne przesłanki występowania l. jako zjawiska masowego. Kredyt lichwiarski utrzymuje się nadal w szerokim zakresie w krajach gospodarczo słabo rozwiniętych, powodując pauperyzację i ruinę wytwórców drobnotowarowych.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply