Category Archives: Biznes

Kancelaria radcy prawnego Warszawa

Kiedy warto udać się w takie miejsce jak Kancelaria radcy prawnego Warszawa? Wiele osób, spotykało się z problemami w swoim życiu zawodowym czy prywatnym. Jakie są najczęstsze problemy, z jakimi się borykamy? Jesteśmy zatrudnieni na umowę zlecenie albo umowę o dzieło, a nasz pracodawca spóźnia się z wypłatą. Czy mamy wtedy jakieś prawo, jeśli nie posiadamy umowy o pracę, aby przyspieszyć danie nam wypłaty? Radca prawny z takim pytaniem, nie będzie miał żadnego problemu. Kolejnym częstym problemem jest zakup czegoś przez internet i nie dostanie zamówionej rzeczy. Jeśli nie potrafimy dogadać się ze sprzedawcą, powinniśmy walczyć o swoje prawa. Najlepiej najpierw, udać się po poradę prawną. W życiu osobistym także mamy często trudne sytuacje. Bywa tak, że nasza żona czy mąż nas zdradzi i chcemy uzyskać szybki rozwód z jej/jego winy. Radca poradzi nam jak spowodować szybki rozwód, bez czekania latami i ciągnięcia sprawy. To samo przy alimentach, jeśli nie jesteśmy pewni czy to nasze dziecko lub nie stać nas na tak wysokie alimenty.

Kancelaria radcy prawnego

Większości ludzi wydaje się, że kancelaria radcy prawnego do raczej dochodowy, intratny i co najważniejsze prestiżowy zawód. Długa i trudna nauka w tym przypadku skutkuje pokaźnymi sumami zarabianymi przez radców prawnych. W tym tekście chciałbym zwrócić uwagę na pewien mankament tej pracy. Dla niektórych może być to śmieszne, ale to zajęcie opiera się o pewien system prawny który funkcjonuje w naszym społeczeństwie. Jak świat światem jedne systemy upadały, a na ich zgliszczach rodziły się nowe. A gdyby tak założyć, pewien scenariusz (raczej abstrakcyjny) mówiący o kataklizmie, który niszczy w dużym stopniu naszą cywilizację? niszczy w tym przypadku z całym dorobkiem kulturowym i prawodawstwem. Cofamy się pod wieloma względami jako społeczeństwo. Powstaje nowy ustrój, który niekoniecznie musi mieć wiele wspólnego z poprzednim. Jak wtedy będzie wyglądała sytuacja takich ludzi? to czego uczyli się całe życie może być być nieprzydatne. Natomiast umiejętności budowania domów, karczowania lasów, rolnictwo to zawsze będzie na czasie. To tak tylko ku refleksji.

Kancelaria prawna

W każdym mieście, większym czy mniejszym, znajduje się Kancelaria prawna. Skupia ona, bardzo dobrze wykwalifikowanych prawników i doradców prawnych. Zawód prawnika, jest bardzo opłacalnym. Jednak wymaga on wiele lat nauki, prawnik musi znać całe prawo i wiedzieć jak się nim posługiwać, tak aby pomóc klientowi. Dobry prawnik to skarb, gdyż pomoże nam wyjść nawet z największych opresji. Będzie umiał składać odpowiednie wnioski. Powinien również potrafić wygłaszać dobre, przekonujące wymowy. Praca prawnika, jest nie kiedy trudy, gdyż musi on bronić w sądzie zarówno dobrych ludzi, jak i tych którzy mają już sporo na sumieniu. Do kancelarii możemy udać się tak jak każdy inny. Pomaga ona wszystkim, również zwykłym szarym ludziom. Każdy z nas, miał kiedyś jakiś problem związany z prawem. Alimenty dla dziecka, głośni hałaśliwi sąsiedzi, kradzież. Warto znać chociaż podstawy prawa, aby wiedzieć jak walczyć na przykład z sklepami, nie korzystnymi umowami od pracodawców czy nie dotarciem przedmiotu ze sklepu internetowego.

Zarabianie w internecie

Kiedy powiesz komuś, że może zarabiać nie wychodząc z domu i, że wystarczy mu tylko do tego komputer, nie wszyscy będą w stanie uwierzyć, że taka możliwość istnieje. Zarabianie w internecie jest możliwe. Jak zacząć zarabiać, aby nie zostać oszukanym? Przede wszystkim, omijajmy prace, w których pracodawca, chce abyś przelał jakiekolwiek pieniądze. Jeśli na starcie jakieś osoby, chcą wyłudzić pieniądze od nas, omijajmy takie oferty. Jest wiele, sposobów na pracę przy komputerze, możemy na przykład klikać w płatne reklamy. Praca przez internet, polega właściwie wszędzie na tym samym. Twoim zadaniem będzie reklamowanie czegoś, podnoszenie statystyk. Dla kogo, to idealna praca? Przede wszystkim dla osób, które chcą sobie dorobić. Nie każdemu, chce się jeszcze po swojej pracy iść do kolejnej. Ludzie wolą zostawać w domu. Mogą do tego zarobić, jedynie co muszą mieć to komputer i dostęp do internetu. Powinni również wiedzieć, jak poruszać się w sieci i w miarę szybko obsługiwać się komputerem.

Znak towarowy

Znak towarowy, nazwa, wyrazy, zespół liter, rysunek, cyfry itp. umieszczane przez producenta lub sprzedawcę bezpośrednio na towarze, na jego opakowaniu w celu stwierdzenia, że towar ten pochodzi od niego; stanowi jednocześnie rodzaj gwarancji jakości towaru; ma na celu: l. ułatwienie nabywcy dokonania wyboru towaru, który poznał i do którego używania przyzwyczaił się; 2. stworzenie warunków, w których producent lub sprzedawca mógłby, ponosić odpowiedzialność za sprzedany towar. Przedsiębiorstwo nabywa prawa wyłączności do używania z.t. z chwilą zarejestrowania go w odpowiednim urzędzie zgodnie z obowiązującymi w danym kraju przepisami. Używanie cudzych z.t. Jest zabronione pod groźbą odpowiedzialności cywilnej lub kornej. W stosunkach międzynarodowych z.t. stanowią przedmiot ochrony. W Polsce z.t. rejestruje Urząd Patentowy, który Jest członkiem międzynarodowej konwencji o ochronie własności przemysłowej i porozumienia dotyczącego zwalczania fałszywych oznaczeń pochodzenia towarów. Od z.t. należy odróżnić znakowanie towarów dokonywane przez takie instytucje, Jak urzędy probiercze (próby na wyrobach ze złota lub srebra), zakłady badania środków żywności i in. Celem tego znakowania Jest ochrona nabywców towarów przed nadużyciami ze strony wytwórców lub sprzedawców.

Wartość

Wartość, jedna z najważniejszych, najczęściej omawianych kategorii ekonomii politycznej; zgodnie z definicją Marksa, jest to społeczna praca ludzka ucieleśniona w towarze; w. jest kategorią gospodarki towarowej i występuje wszędzie tam, gdzie istnieje produkcja i wymiana towarów. Przy wymianie towarów powstaje problem szukania podstawy wartości wymiennej, tj. ilościowego stosunku wymiany jednego towaru na drugi. Niektórzy ekonomiści burżuazyjni twierdzą, iż podstawą tego stosunku jest wartość użytkowa, inni — rzadkość dóbr, Intensywność pożądania poszczególnych dóbr, tj. tzw. krańcowa subiektywna użyteczność (preferencje), przedstawiciele klasycznej ekonomii burżuazyjnej, a także Marks odrzucają te twierdzenia Jako niesłuszne. Użyteczność dóbr nie może być podstawą do porównania w. dwóch lub większej liczby towarów, gdyż: 1. użyteczność Jest tym, co różni od siebie towary; 2. użyteczności towarów, Jak również stopnia pożądania dobra nie można wymierzyć. Jedynym elementem wspólnym wszystkim towarom Jest to, że skupiają one w sobie pracę ludzką Już dokonaną; wynika z tego, że im więcej pracy potrzeba do wytworzenia danego towaru, tym większa jest jego w. Wymieniając towary producenci wymieniają między sobą za pośrednictwem rzeczy swoją pracę; wymiana rzeczy ukrywa wymianę pracy ludzkiej; „stosunki między rzeczami” ukrywają stosunki między ludźmi. Praca ludzka, tworząca towary, ma dwoisty charakter. Z jednej strony jest to praca konkretna, indywidualna; dzięki swojemu konkretnemu charakterowi tworzy różne wartości użytkowe. Określony rodzaj pracy ludzkiej różni się od innych swoim konkretnym charakterem, podobnie jak wartość użytkowa odróżnia jedne towary od innych. Z drugiej strony, każda praca ludzka jest w mniejszym lub większym stopniu pracą społeczną, gdyż producent nie wytwarza towarów dla siebie, tj. dla bezpośredniego zaspokojenia własnych potrzeb, lecz w celu wymiany; wszyscy producenci wytwarzają za pomocą narzędzi, które są dziełem człowieka, przetwarzają surowce lub materiały wytworzone i przewiezione przez innych ludzi. Każda praca ludzka zawiera pewne elementy wspólne, niezależne od jej konkretnego charakteru; wymaga określonego wysiłku fizycznego, jak i pewnego napięcia psychicznego. Te wspólne elementy pracy ludzkiej Marks określił mianem pracy abstrakcyjnej. Dzięki abstrakcyjnemu charakterowi praca różnych ludzi może być ze sobą porównywana. W. jest abstrakcyjną ludzką pracą zawartą w towarach. Należy tu jednak dodać, że; 1. rodzaje pracy ludzkiej różnią się między sobą również stopniem wymaganych kwalifikacji; zdaniem Marksa praca kwalifikowana (praca złożono) tworzy w tym samym czasie więcej w. od pracy niekwalifikowanej; pierwsza z nich występuje jako pomnożona praca prosto; 2. prace różnią się między sobą także stopniem wymaganej zręczności, Intensywności, stopniem niezbędnego wyposażenia technicznego itp. Odrębnym problemem jest wielkość w.; decyduje o niej czas pracy społecznie niezbędny w danych warunkach, tj. czas wytwarzania podstawowej masy towarów. Dochodzimy ostatecznie do następującego wniosku: w. to społecznie niezbędna ilość abstrakcyjnej pracy ludzkiej (prostej) zawarta w towarze.

Warrant

Warrant, dowód stwierdzający złożenie towaru w domu składowym uprawnionym do wydawania takich dowodów. Kredyt udzielony .pod zastaw towaru złożonego w domu składowym nazywa się kredytem warrantowym. W Polsce w. nie ma obecnie zastosowania w obrotach wewnętrznych; wystawiane przez firmę C. Hartwig zaświadczenia składowe mogą być przedmiotem obrotu handlowego.

Użyteczność

Użyteczność, zdolność do zaspokajania potrzeb ludzkich. Marksowska teoria wartości rozróżnia wartość wymienną i wartość użytkową, czyli u. Istotę wartości i jej miarę stanowi czas pracy społecznie niezbędny do wytworzenia produktu mającego wartość użytkową. W pierwszym 10-leciu po ukazaniu się Kapitału Marksa ekonomiści burżuazyjni, a przede wszystkim austriacka szkoła rozwinęła teorię wartości opartą na u. w sensie subiektywnie odczuwanego zadowolenia, jakie daje konsumpcja poszczególnych dóbr. To subiektywne odczucie każdego konsumenta może być inne, jest zatem nieporównywalne. Wspólnym elementem w postępowaniu każdego konsumenta ma być zasada malejącej u. krańcowej. Oznacza to, że przy powiększaniu konsumpcji danego dobra u. każdej następnej jego jednostki maleje. Konsument maksymalizując sumę u. w zależności od swojego dochodu zakupi zatem takie ilości poszczególnych dóbr, aby ich u. krańcowe były proporcjonalne do cen rynkowych tych dóbr. U. krańcowa każdego dobra równa jest więc jego cenie pomnożonej przez u. krańcową pieniądza. Krańcowa u. pieniądza jednak jest taką samą niewiadomą, jak u. krańcowa poszczególnych dóbr. Głównym mankamentem tej teorii jest fakt, że element, który się przyjmuje za podstawę wartości, jest niewymierny. Podejmowano też liczne próby znalezienia ilościowej miary u., żadna z nich jednak nie sprostała wymaganiom logiki. Ostatnią próbą była koncepcja J. Neumanna i O. Morgensterna, oparta na teorii gier. Jeżeli konsument dokonuje wyboru w warunkach niepewności, tzn. gdy z możliwościami wyboru, stojącymi przed konsumentem, związany jest pewien stopień prawdopodobieństwa, wówczas na podstawie współczynników prawdopodobieństwa można obliczyć, o ile jedna z możliwości jest użyteczniejsza od innej. Główne nieporozumienie tej koncepcji polega na mierzeniu jednej bezpośredniej niewymiernej wielkości, drugą również niewymierną, jaką jest dla konsumenta prawdopodobieństwo związane z poszczególnymi alternatywami. Teoria wartości oparta na pojęciu u. odegrała w swoim czasie poważną rolę apologetyczną. W przypadku ekonomistów austriackich, którzy rozbudowali tę teorię, była to świadoma polemika z marksowską teorią wartości. Podważenie teorii wartości opartej na pracy miało podważyć także wypływające z niej wnioski, dotyczące systemu kapitalistycznego. Poza tym sprowadzenie problemu wartości do subiektywnych ocen stwarzało możliwości do równie apologetycznych jak nielogicznych interpretacji. Np. znakomity skądinąd ekonomista F. Y. Edgeworth w Economic Psychics usiłuje uzasadnić potrzebę istnienia klas uprzywilejowanych tym, że ludzie wychowani w dobrobycie, wysokiej kulturze konsumpcji odnoszą nieproporcjonalnie więcej zadowolenia z konsumpcji niż przeciętny obywatel, a zatem istnienie klas uprzywilejowanych zwiększa sumę zadowolenia, jaką odczuwa z konsumpcji społeczeństwo jako całość. Teoria wartości oparta na u. ze względu na jej podstawowe braki została odrzucona. Należy jednak odróżniać tę teorię od pojęcia ,,u.” wziętego w oderwaniu od jakichkolwiek pretensji reprezentowania wartości. Pojęcie to odegrało ważną rolę w rozwoju ekonomii. Stało się hipotezą dotyczącą zachowania się konsumenta na rynku. Za pomocą tej hipotezy L. M. Walras próbował stworzyć system ogólnej równowagi, włączając do niego konsumenta jako jednostkę gospodarującą. Choć cały ten system jest wysoce abstrakcyjny, ma jednak pewne znaczenie metodologiczne. Również A. Marshall na podstawie pojęcia u. zbudował swoją teorię popytu. Teoria zachowania się konsumenta oparta na hipotezie, że konsument maksymalizuje u. pozwalała wyjaśnić niektóre zjawiska na rynku. I na tej hipotezie jednak również ciążył błąd niewymierności u., dlatego też hipoteza ta jako podstawa teorii zachowania się konsumenta musiała ustąpić miejsca innej, wolnej od takich obciążeń, tj. hipotezie systemu preferencji. Jak było powiedziane, termin „u.” łączył się z pojęciem przyjemności, zadowolenia. Konsekwentnie więc wszystko to, co zmniejszało zadowolenie określano jako przeciwużyteczność (disutility). Terminu tego używa się tylko w odniesieniu do wysiłku związanego z pracą.

Ubezpieczeniowa składka

Ubezpieczeniowa składka, świadczenie pieniężne pobierane przez zakład ubezpieczeń od ubezpieczających w zamian za zapewnienie ochrony ubezpieczeniowej. Rozróżnia się: 1. składkę netto przeznaczoną na wypłatę odszkodowań i świadczeń ubezpieczeniowych, obliczoną na podstawie rachunku prawdopodobieństwa w stosunku do wielkości ryzyka reprezentowanego przez przedmiot ubezpieczenia; 2. składkę brutto (składkę taryfową) stanowiącą składkę netto powiększoną o dodatki przeznaczone na finansowanie działalności prewencyjnej i pokrycie kosztów obsługi ubezpieczeń. Wysokość s.u. określają taryfy w stawkach wyrażonych w procentach lub promilach sumy ubezpieczenia. Opracowane przez PZU taryfy składek ubezpieczeń dobrowolnych uchwala Rada Ubezpieczeniowa, a zatwierdza minister finansów; taryfy składek ubezpieczeń obowiązkowych (po zaopiniowaniu przez Radę) ustala minister finansów.

Typizacja

Typizacja, czynność zmierzająca do ograniczenia liczby odmian przedmiotów, urządzeń i obiektów przez wybór tych, które w pewnym okresie byłyby najbardziej efektywne, tzn. spełniałyby swoje zadania najsprawniej przy relatywnie najniższych kosztach zarówno wytwarzania, jak i eksploatacyjnych. Typowe mogą być elementy i zespoły wchodzące w skład różnych wyrobów finalnych, np. M silniki do maszyn. Typowe są składające się ze znormalizowanych części i elementów przedmioty, urządzenia i obiekty, stanowiące skończoną całość zdolną do samodzielnego spełniania usług, np. domek jednorodzinny, urządzenie produkcyjne, lodówka. T. może być przeprowadzona różnymi metodami, z których najczęściej stosowane polegają na: 1. wyborze jednego (lub kilku) określonego przedmiotu, urządzenia lub obiektu spośród wielu istniejących i uznaniu go na podstawie przeprowadzonych badań lub dokonanych obserwacji — za typowy dla danej odmiany czy grupy;2. wyborze najlepszych cech z wielu przedmiotów, urządzeń lub obiektów i skonstruowaniu z nich nowego, lepszego w stosunku do pozostałych typu. T. powinna realizować stały postęp ekonomiczny przez wyeliminowanie z użytku mało wydajnych przedmiotów i urządzeń oraz redukcję występujących odmian do ich optymalnej liczby. Wpływ t. na życie gospodarcze zależy od jej zasięgu, a skutki zalet i wad stypizowanych przedmiotów, urządzeń czy obiektów są mniej lub bardziej widoczne w zależności od tego zasięgu. T. upowszechnia aktualny postęp techniczny i ekonomiczny, ale działa również hamująco na dalszy postęp w stypizowanych obiektach (urządzeniach, przedmiotach). Dlatego należy co jakiś czas rewidować istniejące ustalenia typizacyjne.