Praca abstrakcyjna

Praca abstrakcyjna, praca w ogóle, rozumiana jako wydatkowanie ludzkiej siły roboczej w znaczeniu fizjologicznym, niezależnie od konkretnej formy tego wydatkowania, jednorodna praca ludzka tworząca wartość towarów. Praca ludzka ma dwoisty charakter: z jednej strony Jest to zawsze praca o określonej specjalności, związana z odpowiednimi kwalifikacjami, czyli praca konkretna; z drugiej zaś każda praca, niezależnie od jaj konkretnej formy, oznaczająca wysiłek organizmu ludzkiego, zużywanie energii, napięcia umysłowego i psychicznego oraz mięśni człowieka. W tym właśnie sensie stanowi ona jednorodną pracę ludzką — p.a. P.a. jest kategorią historyczną, związaną z gospodarką towarową. W procesie wymiany towarów następuje wzajemne przyrównywanie pracy ucieleśnionej w różnych towarach, dokonuje się sprowadzenie jej do Jednorodnej pracy ludzkiej. „Sprowadzanie takie — pisze Marks — wydaje się abstrakcją, lecz jest to abstrakcja, która w społecznym procesie produkcji dokonuje się codziennie”. Kategoria p.a. oznacza nie tylko zrównanie różnych rodzajów pracy; wyraża ona także fakt, że praca każdego wytwórcy jest cząstką całej pracy społecznej. W gospodarce towarowej opartej na prywatnej własności środków produkcji istnieje sprzeczność między p.a. a pracą konkretną: wyraża ona sprzeczność między pracą prywatną a pracą społeczną. Odkrycie dwoistego charakteru pracy jest historyczną zasługą Marksa. Sam Marks stwierdzał, że jest to fundament jego teorii ekonomicznej, że na „teorii o dwoistym charakterze pracy opiera się całe pojmowanie faktów”. Odkrycie to pozwoliło Marksowi wykryć sprzeczności prostej gospodarki towarowej oraz gospodarki kapitalistycznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *