Praca najemna

Praca najemna, praca wykonywana przez pracowników pozbawionych środków produkcji i zmuszonych do sprzedawania swojej siły roboczej kapitalistom w celu wytwarzania dla nich -» wartości dodatkowej. Praca nie zawsze była p.n. Do istnienia kategorii p.n. konieczne są dwa warunki: pozbawienie pracownika własności środków produkcji i jego wolność osobista. Dlatego praca niewolnika nie była p.n.: niewolnik nie mógł sprzedać swojej siły roboczej, gdyż sam był towarem. Robotnik, mając wolność osobistą, może to uczynić; towarem jest jego -* siła robocza. Na zewnątrz stosunki między robotnikiem a kapitalistą przedstawiają się jako stosunki między wolnymi, a nawet niezależnymi ludźmi, z których jeden dobrowolnie sprzedaje, drugi zaś nabywa określony towar, w rzeczywistości robotnik działa w stanie przymusu, przy czym chodzi tu o przymus ekonomiczny:pozbawiony środków produkcji i utrzymania musi on sprzedawać swoją siłę roboczą. „Rzymski niewolnik — pisze Marks — przykuty był do swego pana łańcuchem, robotnik najemny przywiązany jest do swego niewidzialnymi nićmi”. Sprzeczność między pracą a kapitałem jest jedną z głównych sprzeczności kapitalizmu.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply