Praca prywatna

Praca prywatna, oparta na prywatnej własności środków produkcji praca zewnętrznie niezależnych wytwórców towarów, którzy prowadzą swoją gospodarkę na własny rachunek i ryzyko. W warunkach prywatnej własności środków produkcji każdy wytwórca produkuje towary niezależnie od innych, z własnej inicjatywy, kierując się własnym interesem; praca jest jego prywatną sprawą. Wytwórca taki nie wie, jakie jest zapotrzebowanie społeczne na towary produkowane przez niego, ile się ich w danej chwili wytwarza; dowiaduje się o tym dopiero na rynku. Może się zatem okazać, że nie znajdzie on nabywcy na nie, gdyż bądź to wyprodukował je w nadmiarze, bądź też są one za drogie. Na rynku okazuje się, że niezależność i samodzielność prywatnych wytwórców towarów ma tylko charakter zewnętrzny, w istocie zależą oni od wielu kontrahentów — nabywców i sprzedawców, ich p.p. jest częścią globalnej pracy społecznej. Trudność lub wręcz niemożność zrealizowania towaru jest wyrazem sprzeczności między p.p. a pracą społeczną. P.p. poszczególnych wytwórców może nie znaleźć „społecznej aprobaty” na rynku. Wytwórca ponosi wtedy stratę, a przedsiębiorstwo jego może ulec ruinie.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply