Robotnikogodzina

Robotnikogodzina (roboczogodzina pracy robotnika), jednostka miary pracy żywej (robotników) i pracochłonności pracy żywej robót i wyrobów, stosowana w warunkach przemysłowych. Zależnie od środków, jakimi posługuje się robotnik przy wykonywaniu pracy, i uzbrojenia stanowiska roboczego (stanowisko pracy) wynik pracy użytecznej osiąganej w ciągu jednej godziny jest różny; inny jest przy wyłącznie ręcznej pracy ślusarza, montera lub robotnika transportowego, a inny przy pracy robotnika obsługującego maszynę lub urządzenie o złożonym układzie działania i angażujące moc elektryczną lub inne rodzaje energii. Wobec braku jednoznacznych miar pracy, w praktyce przemysłowej, w przypadkach potrzeby uściślania informacji o pracy i pracochłonności, stosuje się tę jednostkę wraz z uzupełniającymi danymi, określającymi rodzaj pracy, stopień trudności jej wykonania, stopień odpowiedzialności i rodzaj stosowanych środków. W zależności od potrzeb informacje te mogą być mniej lub bardziej szczegółowe, np. r. ślusarza VI grupy kwalifikacyjnej, frezera IV, szlifierza VII, robotnika transportowego IV grupy. Bardziej precyzyjne określenia mogą podawać typ lub typowymiar maszyny (frezarki, tokarki, szlifierki Itp.), a nawet numer inwentaryzacyjny egzemplarza konkretnej maszyny, której dotyczy praca. Zob. też: normogodzina.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply