Strajk

Strajk, w ustroju (kapitalistycznym — jedna z form walki klasowej, polegająca na przerwaniu pracy przez robotników do czasu spełnienia wysuniętych żądań ekonomicznych lub politycznych. Najwyższą formą s. jest polityczny s. powszechny; s. taki wybuchł po raz pierwszy podczas rewolucji 1905 w Rosji. S. „włoski” polega na tym, że robotnicy przychodzą do fabryki, lecz nie pracują. Odmianą tego typu s. Jest s. okupacyjny (lub „polski”), podczas którego robotnicy okupują teren fabryki, nie dopuszczając do niej łamistrajków. Na tle wzmagającego się wyzysku klasy robotniczej w krajach kapitalistycznych s. przybierają na sile zwłaszcza w okresie ogólnego kryzysu kapitalizmu; warunki do tego stwarza znaczny stopień koncentracji produkcji, a zatem i koncentracji klasy robotniczej zorganizowanej w potężne związki zawodowe.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply